ความยึดติด
13/09/2010
ระหว่างบรรทัดของบทกวี
มีมดอยู่ตัวหนึ่ง
หนังสือเล่นนี้มีไม่กี่หน้า
แต่ว่าหนักอึ้ง
ใช้ลมเบาๆเป่า
มือของเขาไม่ว่าง
และท่าทางมดจะกัดเจ็บ
ลมที่เป่า
ถ้าเอาเข้าไปในลูกโป่ง
คงได้สองลูก
มดกระดิกนิดๆ
หนวดระริกระริก
พยายามจะยึดติด
กลัวว่าจะหลุดจากตรงนี้
ระหว่างบรรทัดของกวี
ไม่รู้วิถีข้างหน้า
แม้จะเกะกะตา
แต่เขาคิดในใจว่า
ช่างมดมัน
เอาลมเป่านั้น
ไปเป่าลูกโป่ง
หันมาอีกที
ระหว่างบรรทัดกวีนั้น
มดค่อยๆ เดินไป
…
หายไปจากบทกวี
เอิร์ท ณัฐดนัย
naddhanai DONPANPRAI
13/09/2010 ที่ 8:50 pm
:’) …ชอบจังค่ะพี่เอิร์ท
14/09/2010 ที่ 9:34 am
เมื่อมดน้อยเดินพ้นขอบกระดาษ..
คนอ่านจึงเข้าใจ.. ^^
17/09/2010 ที่ 4:49 pm
หายไปนานเลย
ขออีกได้ปะ
จะได้เอาไปรวมเล่มซักที
01/10/2010 ที่ 12:51 am
แต่ละบรรทัด ซึ่งมีความหมายที่ลึกซึ้ง
ถึงจะมีไม่กี่หน้าก็ตาม ^^